ஜனநாயகத்தில் அரசு, ஊடகம், மக்கள் ஆகிய மூவருக்கும் இடையிலான நம்பிக்கையை வலுப்படுத்தும் முக்கியமான மேடைகளில் ஒன்று பத்திரிகையாளர் சந்திப்பு. அரசின் கொள்கைகள், திட்டங்கள், அறிவிப்புகள், விளக்கங்கள் ஆகியவை பொதுமக்களைச் சென்றடைவதும், மக்களின் கேள்விகள் அரசைச் சென்றடைவதும் இந்த மேடையின் வழியாகத்தான்.
ஆனால், இன்று பல பத்திரிகையாளர் சந்திப்புகளைப் பார்க்கும்போது, அவை தகவல் பரிமாற்றத்திற்கான அமைதியான மேடையாக இல்லாமல், பல நேரங்களில் பரபரப்பான சூழலாக மாறிவிடுகின்றன.
ஒரே நேரத்தில் பல பத்திரிகையாளர்கள் பல்வேறு கேள்விகளை எழுப்புவது, ஒருவர் கேள்வி கேட்கும்போதே மற்றொருவர் இடைமறிப்பது, பதில் முழுமையாக முடிவதற்குள் புதிய கேள்விகள் எழுவது போன்ற சூழல்கள் அடிக்கடி நிகழ்கின்றன. இதனால் கேள்வியும் முழுமையாகப் பதிவாகாது; பதிலும் முழுமையாக வெளிவராது.
இதனால் பாதிக்கப்படுவது அமைச்சர், சட்டமன்ற உறுப்பினர், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் அல்லது அரசு அதிகாரி மட்டுமல்ல; இறுதியில் பாதிக்கப்படுவது உண்மையை அறிய விரும்பும் பொதுமக்கள்தான்.
பத்திரிகையாளர் சந்திப்பு என்பது யாருடைய பொறுமையையும் சோதிக்கும் மேடையாக இருக்கக் கூடாது. அது மக்களின் கேள்விகளுக்கு தெளிவான பதில்களைத் தேடும் மேடையாக இருக்க வேண்டும்.
ஒரு மருத்துவரிடம் ஒரே நேரத்தில் பத்து பேர் பேசினால் சரியான சிகிச்சை கிடைக்காது. நீதிமன்றத்தில் அனைவரும் ஒரே நேரத்தில் வாதிட்டால் நீதியை வழங்க முடியாது. வகுப்பறையில் மாணவர்கள் அனைவரும் ஒரே நேரத்தில் கேள்வி கேட்டால் ஆசிரியரால் சரியாக பதிலளிக்க முடியாது. அதுபோல, பத்திரிகையாளர் சந்திப்பிலும் உரையாடலுக்கு ஒரு ஒழுங்கு அவசியம்.
அதற்காக எளிய நடைமுறையை பின்பற்றலாம்.
ஒரு நேரத்தில் ஒரு பத்திரிகையாளர் மட்டுமே கேள்வி கேட்க வேண்டும். கேள்வியை முழுமையாகக் கேட்க அனுமதிக்க வேண்டும். அதன்பின் சம்பந்தப்பட்ட அமைச்சர் அல்லது அதிகாரி பதிலை முழுமையாக வழங்க வேண்டும். தேவைப்பட்டால் அதே பத்திரிகையாளருக்கு ஒரு சுருக்கமான விளக்கக் கேள்விக்கு வாய்ப்பு வழங்கலாம். அதன் பிறகே அடுத்த கேள்விக்குச் செல்ல வேண்டும்.
இத்தகைய நடைமுறை யாருடைய உரிமையையும் பறிப்பதில்லை. மாறாக, அனைவருக்கும் சமமான வாய்ப்பை வழங்குகிறது.
மேலும், ஒவ்வொரு பத்திரிகையாளர் சந்திப்பிலும் ஒரு ஒருங்கிணைப்பாளர் (Moderator) இருப்பது அவசியம். அவர் யார் கேள்வி கேட்க வேண்டும் என்பதை ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும்; தலைப்புக்கு தொடர்பில்லாத விவாதங்களைத் தவிர்க்க வேண்டும்; அனைவருக்கும் சமமான வாய்ப்பை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
இதுபோன்ற நடைமுறைகள் உலகின் பல முன்னேறிய ஜனநாயக நாடுகளில் ஏற்கனவே பின்பற்றப்பட்டு வருகின்றன. கேள்விகள் கடினமாக இருக்கலாம்; விமர்சனங்கள் கூர்மையாக இருக்கலாம். ஆனால் அவை ஒழுங்குடனும் பரஸ்பர மரியாதையுடனும் முன்வைக்கப்படுகின்றன. அதுவே ஜனநாயகத்தின் தரத்தை உயர்த்துகிறது.
ஊடகங்களின் பணி கேள்வி கேட்பது. அரசின் பணி பதில் அளிப்பது. இந்த இரண்டும் மோதலாக அல்ல, பொது நலனுக்கான கூட்டுப்பணியாக அமைய வேண்டும்.
ஒரு நல்ல பத்திரிகையாளர் சந்திப்பு என்பது யார் அதிகமாகக் குரல் எழுப்புகிறார்கள் என்பதைப் பற்றியது அல்ல; யார் மக்களுக்கு அதிகத் தெளிவை அளிக்கிறார்கள் என்பதையே பற்றியது.
ஜனநாயகத்தில் கேள்விகள் மிகவும் அவசியம். அதே அளவுக்கு, அந்தக் கேள்விகளுக்கான முழுமையான பதில்களும் அவசியம்.
“ஒரு கேள்வி… முழுமையான பதில்… அதன் பிறகு அடுத்த கேள்வி…” என்ற எளிய நடைமுறை அமல்படுத்தப்பட்டால், பத்திரிகையாளர் சந்திப்புகள் பரபரப்பின் மேடையிலிருந்து பயனுள்ள பொது உரையாடலின் மேடையாக மாறும்.
அது அரசின் செயல்திறனை உயர்த்தும். ஊடகங்களின் மதிப்பை உயர்த்தும். முக்கியமாக, உண்மையை அறியும் மக்களின் உரிமையை மேலும் வலுப்படுத்தும்.
பத்திரிகையாளர் சந்திப்பின் நோக்கம் பொறுமையைச் சோதிப்பது அல்ல; தீர்வுகளைக் கண்டறிவதும், உண்மையை மக்களிடம் தெளிவாகக் கொண்டு சேர்ப்பதும்தான்.
